 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
|
F |
|
|
สภาพเดิม ผ่านการ ขึ้นรูป ตามปรกติ |
|
|
ชิ้นงานที่ไม่ผ่าน กรรมวิธีทาง ความร้อน ต่อเนื่อง หรือ ทางกล เช่น งานหล่อ หมายถึง สภาพที่ได้ จากการหล่อ
|
|
|
|
O |
|
|
สภาพการอบอ่อน สภาพการอบ ทำให้เกิดผลึกใหม่ (Annealed) |
|
|
เป็นการอบคลาย ทำให้อ่อนด้วย การอบอ่อน หรือการอบ ทำให้เกิดผลึกใหม่ ทำให้มีคุณสมบัติ ด้านความอ่อน และเหนียว มักจะใช้กับ งานขึ้นรูปเย็น
|
|
|
|
H |
|
|
ทำให้มี ความแข็ง ที่เกิดจาก การขึ้นรูปเย็น |
|
|
ใช้กับงานที่ต้องการ เพิ่มคุณสมบัติทางกล ให้สูงขึ้น โดยการแปรรูปเย็น อาจจะมี กรรมวิธีทางความร้อน ควบคู่ และ H ต้องตามด้วยตัวเลขตัวเดียว หรือหลายตัว ซึ่งตัวเลขแสดงถึง การกำหนด ในการผลิต
|
|
|
|
H1 |
|
|
ผ่านการ ทำให้แข็ง โดยการ ขึ้นรูปเย็น อย่างเดียว |
|
|
เป็นการผ่าน กระบวนการแปรรูปเย็น อย่างเดียว มีตัวเลขตัวที่สอง กำกับอยู่ด้วย จะแสดง ความรุนแรง ของการแปรรูป ความรุนแรง ของการแปรรูป วัดด้วยปริมาณของ การแปรรูป ในบางครั้ง อาจมีตัวเลข ตัวที่สามกำกับไว้ เพื่อบอกถึง การควบคุม การอบคลาย หรือระบุถึง คุณสมบัติทางกลพิเศษ
|
|
|
|
H2 |
|
|
ผ่านการ ทำให้แข็ง โดยการแปรรูปเย็น แล้วทำการอบคลาย |
|
|
ใช้กับงาน แปรรูปเย็น เพื่อต้องการเพิ่ม ความแข็งแรงของวัสดุ เกินกว่าระดับที่ ต้องการเล็กน้อย ต่อจากนั้นจึง นำไปอบคลาย จะเห็นว่าความแข็งแรง จะถูกลดลงระดับหนึ่ง แต่ยังคงมีปริมาณ การแปรรูปเย็น ยังคงเหลืออยู่ การกำหนดตัวเลข จะกำหนด เช่นเดียวกับ H1
|
|
|
|
H3 |
|
|
เพิ่มความแข็ง โดยการแปรรูปเย็น และ ทำให้เสถียรภาพ |
|
|
ใช้กับงานที่ ผ่านการแปรรูปเย็น เพื่อเพิ่มความแข็งแรง ให้แก่วัสดุ จากนั้นนำไปทำ กรรมวิธีทางความร้อน เพื่อให้โลหะคงรูป ความร้อนที่ให้นี้ ยังไม่มากพอ ที่จะลดความเครียด ทำให้มี ความเค้นตกค้างในโลหะ ส่วนใหญ่ใช้กับ โลหะผสมที่มี แมกนีเซียม อยู่ด้วย ความแข็งนี้ อาจบอกด้วย ตัวเลขตัวเดียว หรือหลายตัวก็ได้
|
|
|
|
W |
|
|
สภาพไม่คงรูป หลังทำการอบ ด้วยความร้อน ของสารละลายของแข็ง |
|
|
ใช้กับโลหะผสม ของอลูมิเนียม ที่สามารถแตกตัว ขึ้นได้เองเท่านั้น หมายถึง หลังจากทำกรรมวิธี ให้ความร้อน เพื่อให้เกิด การละลายตัวของธาตุผสม ให้เป็นเนื้อเดียวกัน กับอลูมิเนียม จากนั้นทำให้เย็นตัว ลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากโลหะชนิดนี้ มีการเปลี่ยนแปลง (ทางโครงสร้าง) ตลอดเวลาที่ทิ้งไว้ในอากาศ ดังนั้นจึงต้อง ระบุเวลาหลังกรรมวิธี การให้ความร้อน กำกับไว้ด้วย
|
|
|
|
T |
|
|
เป็นการ ปฏิบัติการ ทางความร้อน เพื่อให้โลหะ คงรูป เหนือจาก F , O หรือ H |
|
|
ใช้กับโลหะที่ ผ่านกรรมวิธีทาง ความร้อน ซึ่งอาจทำร่วมกับ กรรมวิธีทางกลด้วย หรือไม่ก็ได้ ซึ่งทำให้ชิ้นงาน เสถียรภาพ การอบคลาย ใช้อักษรตัว T ตามด้วยเลข 2 ถึง 10 เป็นข้อกำหนด ของการทำงาน เพื่อเปลี่ยนสภาพ ของชิ้นงาน แตกต่างกันออกไป โดยการเติมตัวเลข ตัวเดียว หรือ หลายตัวก็ได้
|
|
|
|
T2 |
|
|
การอบอ่อน ใช้สำหรับ งานหล่อ เท่านั้น |
|
|
เป็นการอบอ่อน เพื่อให้โลหะเกิด การอ่อนตัว ทำให้เหนียวขึ้น ใช้กับงานที่ได้ จากการหล่อ
|
|
|
|
T3 |
|
|
การอบละลาย และ การแปรรูปเย็น |
|
|
เป็นภาวะโลหะ ภายหลังการ ทำอบละลาย ต่อจากการทําแปรรูปเย็น เพื่อเพิ่มความแข็งแรง ให้แก่วัสดุ
|
|
|
|
T4 |
|
|
การอบละลาย และ การเอจจิ่งได้เอง จนอยู่ใน สภาพคงรูป (เอจจิ่งธรรมชาติ) |
|
|
ใช้กับโลหะที่ทำ การอบละลายแล้ว ต่อจากนั้น ทิ้งไว้จนเกิด การเอจจิ่ง ทำให้เกิดความแข็ง และ เกิดการคงรูป
|
|
|
|
T5 |
|
|
การเอจจิ่ง โดยกรรมวิธีทาง ความร้อน |
|
|
ใช้กับโลหะที่ผ่าน การทำกรรมวิธี ทางความร้อน เพื่อให้เกิดการเอจจิ่ง โดยไม่ต้องทำ การอบละลายมาก่อน
|
|
|
|
T6 |
|
|
การอบละลาย แล้ว อบแช่ (เอจจิ่งเทียม) |
|
|
ใช้กับโลหะที่ผ่าน การอบละลาย ต่อจากนั้น ใช้กรรมวิธี ทางความร้อน เพื่อทำให้เกิด การเอจจิ่งเทียม
|
|
|
|
T7 |
|
|
การอบละลาย และ ให้มีเสถียรภาพ |
|
|
ใช้กับโลหะที่ผ่าน การอบละลาย โดยมีการควบคุม ทั้งอุณหภูมิ และ เวลา เพื่อควบคุม การโตของเกรน หรือ ช่วยควบคุม ความเค้นตกค้าง ในเกรนที่หลงเหลือ อยู่ในโลหะ หรือ ควบคุมทั้งสองอย่าง
|
|
|
|
T8 |
|
|
การอบละลาย แล้ว แปรรูปเย็น และ อบบ่มตัวแข็ง |
|
|
ใช้กับโลหะที่ผ่าน การอบละลาย เพื่อให้โลหะ เหนียวขึ้น จากนั้นจึงทำ การแปรรูปเย็น เพื่อเพิ่มความแข็งแรงวัสดุ ขึ้นอีกโดย การบ่มตัวแข็ง
|
|
|
|
T9 |
|
|
การอบละลาย แล้ว อบบ่มตัวแข็ง และ แปรรูปเย็น |
|
|
ใช้กับโลหะที่ผ่าน การอบละลาย แล้วทำ การอบบ่มแข็ง จากนั้นจึงทำ การแปรรูปเย็น เพื่อเพิ่มความแข็งแรง ให้แก่วัสดุ
|
|
|
|
T10 |
|
|
การอบบ่มตัวแข็ง แล้ว ทำการแปรรูปเย็น |
|
|
ใช้กับโลหะที่ผ่าน กรรมวิธีทาง ความร้อน เพื่อให้เกิด การอบบ่มแข็ง โดยไม่ผ่าน การอบอ่อน มาก่อน ต่อจากนั้นทำ การแปรรูปเย็น อีกเพื่อเพิ่ม ความแข็งแรง ให้แก่วัสดุ
|
|
|
 |
